Anathem

Ana|

Grammatik
neutrum, Dekl. 1
Formen
Gen. Sg. , –s, Nom. Pl. , –the|ma|ta
Herkunft
[< griech. anathema „Verfluchung“, zu anatithenai „jmdm. etwas aufladen, aufbürden“] (griech.)

Bedeutung

  1. Kirchenbann, Verfluchung