Reiher
Rei|
- Grammatik
- maskulinum, Dekl. 5
- Herkunft
- [< mhd. reiger, heiger < ahd. reigaro, heigaro, zur idg. Wurzel *kraikr „heiser schreien“] (mhd.)
Bedeutung
schlanker, hochbeiniger Stelzvogel mit S–förmiger Halskrümmung im Flug und Schmuckfedern am Kopf
- (Fisch~, Silber~)