Reiher

Rei|

Grammatik
maskulinum, Dekl. 5
Herkunft
[< mhd. reiger, heiger < ahd. reigaro, heigaro, zur idg. Wurzel *kraikr „heiser schreien“] (mhd.)

Bedeutung

  1. schlanker, hochbeiniger Stelzvogel mit S–förmiger Halskrümmung im Flug und Schmuckfedern am Kopf

    • (Fisch~, Silber~)