tauen2

tau|

Grammatik
Verb (Tätigkeitswort), Konj. 1
Herkunft
[< mhd. touwen „schmelzen“, < ahd. touwen, douwen „sterben“] (mhd.)

Bedeutungen

  1. der Schnee schmilzt;

    • es taut
    • es hat heute Nacht getaut
  2. schmelzen;

    • der Schnee, das Eis taut