Tinnef

Grammatik
maskulinum
Formen
Gen. Sg. , –s, Nom. Pl. , nur Sg.
Herkunft
[< rotw. Tinnef, jidd. tinef „Kot, Dreck, Unflat“, < hebr. tinnũf „Schmutz“, zum Verb tãnaf (Intensivform tinnẽf) „beschmutzen“] (rotw.)

Bedeutungen

  1. wertloses Zeug, Schund

  2. Unsinn, dummes Zeug