verrucht

ver|

Grammatik
Adjektiv (Eigenschaftswort), femininum
Formen
Gen. Sg. , –, Nom. Pl. , nur Sg.
Herkunft
[< mhd. verruocht „verachtet“ sowie „achtlos, sorglos“, zu ruochen „sich kümmern um“, zu ruoch „Sorgfalt“] (mhd.)

Bedeutung

  1. schändlich, ruchlos