Vokativ

Vo|

Grammatik
maskulinum, Dekl. 1
Herkunft
[< lat. casus vocativus „zum Rufen, Anreden dienender Fall“, zu vocare „rufen, anreden“, zu vox, Gen. vocis, „Stimme“] (lat.)

Bedeutung

  1. Kasus zur Bezeichnung der Anrede,

    o Christus;

    • z. B. (o) Herre (Gott),
    • Christe

Synonyme: Anredefall, Ruffall