Kien

Grammatik
in der Fügung:
Herkunft
aus engl. keen „scharf, erpicht (auf)“, aus mengl. kene, altengl. cene „scharfsinnig, klug, aufgeweckt“, zu altnord. kænn „klug, tüchtig“ (engl.)

Bedeutung

  1. auf dem Kien sein „scharf aufpassen, wachsam sein“